به هيچ وجه نمىتوانيم . با منحصر ساختن واقعيات در جريانات محسوس دو قلمرو انسان وجهان ، از نوعى ايده آليسم كوته بينانه دفاع كنيم . جهان كه من نيستم ، جهانى واقعيت دارد و من جزئى از آن و با حواس ووسايل معين ومحدودى با آن در تماسم و هيچ منطقى اجازه نمىدهد من جهان را در درك شده ها وساخته شده هاى خود به زنجير ببندم .